ประวัติพระสมเด็จบางขุนพรหม 
ดังที่ทราบโดยทั่วไปว่า สมเด็จพระพุฒาจารย์(โต พรหมฺรังษี) ได้สร้างพระสมเด็จวัดระฆัง
ที่ดังและประมาณค่ามิ ได้ และยังเป็นหนึ่งในเบญจภาคีชุดใหญ่ โดยให้สมเด็จวัดระฆัง
เป็นจักรพรรดิ์พระเครื่อง โดยพุทธคุณมิต้องพูดถึงเพราะ ยอดเยี่ยมในทุกๆ ด้าน และยังเป็นที่ต้องการของประชาชนทั่วไป และอีกวัดหนึ่งที่ท่านไปสร้างไว้ในจังหวัดอ่างทอง
คือ สมเด็จวัดเกษไชโย ท่านสร้างเพื่ออุทิศให้แก่บิดามารดาของท่าน
และเป็นที่นิยมมากเช่นกัน
วัดที่สามดังจะกล่าวถึงต่อไปนี้ คือสมเด็จบางขุนพรหม ซึ่งเป็นพระเนื้อผงเช่นเดียวกับ
วัดระฆังและวัดไชโย โดยการนำของฝ่ายฆราวาสคือ เสมียนตราด้วง ซึ่งเป็นต้นตระกูล
ของ ธนโกเศส เป็นแม่งาน จัดสร้างในปี พ.ศ.2411-2413 สร้างเสร็จแล้วไปบรรจุ
ในกรุพระเจดีย์ภายในวัดใหม่อมตรสในปัจจุบัน โดยมีเจ้าประคุณสมเด็จพุฒาจารย์
(โต พรหมฺรังษี)เป็นประธานฝ่ายสงฆ์ ปลุกเสกและยังได้มอบผงวิเศษให้ผสมโขลกตำ
เป็นมวลสารสำคัญในเนื้อของ องค์พระเอาไว้ด้วย
ส่วนในจำนวนการสร้างพระสมเด็จบางขุนพรหมนั้น มีจำนวนหลายหมื่นองค์ แต่เหลืออยู่
ที่เป็นสภาพสมบูรณ์ นั้นน้อย ส่วนมากจะแตกหัก สาเหตุที่เหลือน้อยเพราะมีนักขโมยพระ
ตามเจดีย์หรือเรียกว่าตกพระ โดยมีกรรมวิธีใช้ดิน ปลายไม้หรือเชือก
แล้วหย่อนลงไปในช่องเจดีย์ ก็จะติดพระขึ้นมา คาดว่าเป็นจำนวนมากพระที่ถูกตกไป 
เรียกกันว่า"พระบางขุนพรหมกรุเก่า"
ส่วนในการเปิดกรุอย่างเป็นทางการคือในปี พ.ศ.2500 โดยมี จอมพลประภาส จารุเสถียร
ได้เป็นประธานในการเปิดกรุ โดยให้พระเณรเป็นผู้สำรวจจำนวนพระที่เหลือและพระที่แตกหัก
มีองค์พระที่สมบูรณ์เป็นจำนวนน้อย จะมีพระที่ชำรุด แตกหักป่นเป็นจำนว