พระรอด เป็นพระกรุเนื้อดินที่ได้รับ ยกย่องในอานุภาพความศักดิ์สิทธิ และมีศิลปะความงดงามเป็นเลิศ เป็นพระฤาษีผู้ทรงฤทธิ์ โดยมวลสาร หรือส่วนผสมเป็นดิน พระพุทธธาตุ ว่านยาและเกสรไม้มงคลวิเศษหลายร้อยชนิดซึ่งมีความศักดิ์สิทธิ์ในตัวเอง ในยุคนั้นซึ่งปัจจุบันนี้ได้สูญพันธุ์ไปหมดเพราะถูกมนุษย์ทำลาย รวมทั้งแร่ธาตุวิเศษ ตลอดจนผงเหล็กไหลที่หายากที่ผู้ใดจะพบเห็นอีกในยุคปัจจุบัน อายุการสร้างนับถึงปัจจุบันนี้ เป็นระยะเวลาประมาณ 1,300 ปี เศษ เนื้อของพระรอดจึงต้องกลายสภาพเป็นหิน ตามหลักวิทยาศาสตร์ จำนวนที่สร้างที่ปรากฏตามหลักฐานจากตำนานประมาณ  84,000 องค์ (เพื่อให้ครบ 84,000 ธรรมขันธ์ ตามขันธ์ของพระพุทธเจ้า) มีพิมพ์หลากหลายพิมพ์ พอที่จะจัดหมวดหมู่ได้ประมาณ 5 พิมพ์ที่ปรากฏ (ความจริงมีมากกว่า 5 พิมพ์)  คือ พิมพ์ใหญ่ (มีหลายพิมพ์) พิมพ์กลาง (มีหลายพิมพ์) พิมพ์เล็ก (มีหลายพิมพ์) พิมพ์ตื้น (มีหลายพิมพ์) และพิมพ์ต้อ (มีหลายพิมพ์) เหตุที่มีหลายพิมพ์ก็เพราะว่าชาวบ้านในยุคนั้นช่วยฤาษีสร้างเพราะถือว่าเป็นการได้บุญได้กุศล ซึ่งเป็นพิธีกรรมที่บริสุทธิ์ปราศจากการซื้อขายเช่นอย่างปัจจุบันนี้  จึงทำให้พุทธคุณของพระรอดเกิดจากจิตที่มีกุศลที่แผ่บุญกุศลลงในพระรอดยุดนั้นของประชาชนเหล่านั้นด้วย จึงทำให้พระพุทธคุณแตกต่างจากพระเครื่องทั่วไปในปัจจุบันนี้  กลุ่มช่างผู้ที่แกะแบบพิมพ์ย่อมถือว่ามีฝีมือที่สุดในยุคนั้น  พระรอดองค์นี้เป็นพิมพ์เล็ก เนื้อเขียวสีครกหินไนต์ แข็งเป็นหินซึ่งหากชมได้ยาก